Biografie

Naam: Marjo Stevelmans
Geboortedatum: 9 april 1956
Geboorteplaats: Geleen

Marjo 2015 - 4

Foto: Kristiaan Weegenaar

In 1969 verhuisde ik als aanstormende puber vanuit het diepe zuiden naar Groningen. In de hoofdstad met dezelfde naam, en later op het Hogeland, voelde ik me al snel thuis. Die fusion van een Bourgondisch Limburgse vrouw in het nuchtere en pragmatische Groningen bleek wonderwel passend te zijn. Als middelbare scholier wilde ik het liefst journalist of vroedvrouw worden, maar het werd de opleiding tot docent kinder- en jeugdverzorging, gekoppeld aan een akte handenarbeid. In de tijd van de vorige grote recessie, begin jaren tachtig, volgde ik een tweede beroepsopleiding tot directiesecretaresse en vond al snel werk bij een regionaal ziekenfonds. Ik wist op die eerste werkdag in 1981 nog niet dat ik er zesentwintig jaar zou blijven.

De liefde voor taal is altijd gebleven, evenals de vertedering voor baby’tjes, al groeide die langzaam mee naar andere leeftijdsgroepen. Iedere levensfase van de mens heeft nu eenmaal zijn eigen fascinatie. Mijn nieuwsgierigheid naar mijn medemens en het talent om met mensen van alle leeftijden en niveaus om te kunnen gaan bracht me bij mijn uiteindelijke bestemming: loopbaanadviseur en jobcoach. Aan dat deel van mijn leven is inmiddels een einde gekomen, want in 2013 werd ik ‘afgekeurd’, al beleef ik dat zelf niet zo. Engelsen hebben daar overigens een veel vriendelijker term voor. Zij noemen het ‘medically retired.’ Ik geniet dus van mijn medisch pensioen.

De liefde die ik nog altijd voel voor zowel de Nederlandse als de Engelse taal komt tot uitdrukking in mijn schrijverschap en in mijn belangstelling voor toneel, film en muziek (goede songteksten maken of breken nu eenmaal een song). Vanaf een jaar of vier ‘schreef ik in mijn hoofd’, waarmee ik bedoel dat ik met behulp van mijn oneindige fantasie een verhalenvertelster werd. Als lagere schoolmeisje las ik soms meerdere boeken tegelijk. In de puberteit hield ik een dagboek bij, wat evolueerde in het schrijven van gedichten en korte verhalen, waaraan ik ook zoveel jaar later nog steeds plezier beleef. Maar het meest trots ben ik toch op mijn eerste roman, ‘Tristan’, waaraan ik op een zaterdagochtend in 2007 zomaar begon, omdat ik het gewoon niet langer kon uitstellen.

Zo lang als ik me kan herinneren ben ik op het Engelse taal- en cultuurgebied georiënteerd. Vanaf een jaar of veertien las ik liever het Engelse origineel van een boek dan de Nederlandse vertaling. Daardoor – maar ook door mijn huwelijk met een Brit en de tweetalige opvoeding van mijn zoons – ben ik in het Engels ‘as good as a native speaker’ geworden. Meer over schrijven.

Enkele jaren geleden blies ik een eerdere passie nieuw leven in: schilderen. Ik heb het schilderen om twee redenen nodig: (1) als concentratieoefening en (2) als mogelijkheid om me – naast het schrijven – ook nog op een andere manier emotioneel te uiten. Meer over schilderen. Jammer genoeg heb ik de laatste drie jaar geen tijd voor het schilderen gehad omdat ik bezig was met een zeer complex research- en schrijfproject over een jonge piloot uit de Tweede Wereldoorlog. Dat slokte gewoon al mijn tijd op.

Blog Categorieen