De naam ‘Stevelvrouw’

Eén van de kernbegrippen in mijn werk is het spelen met taal. Veel van de activiteiten hebben met taal te maken, of richten zich op mensen die met taal bezig zijn. Ook in de door mij gekozen naam stevelvrouw speel ik met taal.

Bij mijn geboorte kreeg ik mijn vaders achternaam, maar ik ben geen man, wel 100% vrouw. Ook de ‘stevels’ die ik draag zijn symbolisch voor vele dingen: van de listige gelaarsde kat en de zevenmijlslaarzen van de onverschrokken Klein Duimpje tot de constatering dat ik verouderde meningen ‘aan mijn laars lap’, of het feit dat door mij gecoacht worden soms iets weg heeft van ‘boot camp’. Ik durf mijn klanten namelijk te confronteren met onplezierige waarheden, echter nooit respectloos of zonder oog voor de vraag of dat op het moment zelf wel gepast is, of wenselijk voor de voortgang van het proces.

Mocht ik besluiten om ‘voor mezelf te beginnen’, zoals dat in onze handelstaal zo mooi heet, dan verwacht ik bij de Kamer van Koophandel wel enige weerstand tegen de door mij gekozen naam. Die is namelijk in strijd met de uitgangspunten van de Kamer. Ik leef echter al jaren met deze poëtische benadering van een gegeven (mijn achternaam). Veel van mijn contacten kennen mij niet anders dan als ‘stevelvrouw’. Ik heb een vriendin die mij wel vaker mailt met de openingszin: “Lief stevelvrouwtje, ben je al wakker …” Hieruit kun je dan ook de conclusie trekken dat het een gewaardeerde en respectvolle aanspreektitel onder vrienden is geworden.

Bij de launch van mijn nieuwe website kreeg ik weer zo’n prachtig cadeautje. Nu van twee van mijn oudste vrienden -waarmee ik overigens de duur van de vriendschap bedoel, niet hun leeftijd. Ze mailden me om te zeggen dat ze de site van ‘het laarzenvrouwtje’ mooi, informatief, rustgevend van opbouw en verbazend helder vonden. Bedankt lieve vrienden!

Maar dat was niet het enige compliment, want ze gaven me meteen hun liefdevolle Groningse vertaling van de door mij zo gekoesterde naam: stiefelwief.

Wie biedt er meer?

Blog Categorieen