Geboortehuis Geleen

Vorige maand kreeg ik van mijn tante in Brunssum een artikeltje uit een Limburgse krant. Met verbijstering las ik de tekst meerdere keren, voordat de volle impact van het bericht tot me doordrong: mijn geboortehuis in het Mauritspark in Geleen staat op de slooplijst.

Het liet me niet los, ik kon er geen vrede mee hebben. Misschien moest ik er maar eens over schrijven, stelling nemen tegen de afbraakplannen. Via een vriend, die journalist is geweest, kwam ik in contact met de redacteur van de Maas- en Geleenbode. Het verhaal bleek veel te lang te zijn. Ik onderschrijf het wel: less is more, of: schrijven is vooral schrappen, maar het blijft toch een hartverscheurend proces, als er voor de herinneringen aan je vroegste jeugd – die zo liefdevol in je hart leven – niet genoeg plaats is.

Om een lang verhaal kort te maken: afgelopen woensdag heeft het in de krant gestaan: de verkorte versie van mijn jaren in het Mauritspark.

Wil je het artikel downloaden? Klik hier.

Blog Categorieen